ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΑΠΟ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΕΣ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΩΝ ΠΟΥ ΚΑΘΑΙΡΕΘΗΚΑΝ
Καταγγελία για την καθαίρεση απεργών προϊσταμένων νηπιαγωγείων λόγω συμμετοχής τους στην απεργία – αποχή από την ατομική αξιολόγηση!
Ο Σύλλογος Γυναικών Μενιδίου εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στις προϊστάμενες νηπιαγωγείων (6ο, 9ο, 18ο) στο Μενίδι που συμμετείχαν στην απεργία – αποχή από την ατομική αξιολόγηση και καταγγέλλουμε την απόφαση της Διεύθυνσης Ανατολικής Αττικής, να προχωρήσει στην καθαίρεση και στον αποκλεισμό από τη διαδικασία επιλογής για την πλήρωση οποιασδήποτε θέσης στελέχους, για τα επόμενα οκτώ έτη.
Ο εκφοβισμός και οι διώξεις δε θα περάσουν! Καλούμε τη Διεύθυνση Αν. Αττικής να πάρει πίσω την εν λόγω παράνομη απόφαση!
Υψώνουμε τείχος απέναντι στην ατομική αξιολόγηση, στην κατηγοριοποίηση εκπαιδευτικών, μαθητών και σχολείων!
Αν οι κυβερνήσεις και το Υπουργείο Παιδείας επιδίωκαν στ’ αλήθεια την αναβάθμιση του εκπαιδευτικού έργου, θα υλοποιούσαν τα χρόνια αιτήματα μαθητών, εκπαιδευτικών και γονιών, ώστε να μη βρισκόμαστε αντιμέτωπες και αντιμέτωποι με καθημερινά «Τέμπη», τα προαύλια που πλημμυρίζουν, τα ταβάνια που πέφτουν, τους λέβητες που σκάνε, τις πρόχειρες «αίθουσες» προκάτ, τις ασφυκτικά γεμάτες τάξεις με 25 ως και 28 παιδιά τις χιλιάδες συγχωνεύσεις τμημάτων, τους δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχους και τις ελλείψεις.
Γιατί όσο και να θέλουν να παρουσιάσουν την αξιολόγηση σαν φάρμακο «δια πάσαν νόσον», η πραγματικότητα είναι πως αξιολογημένος ήταν ο ΟΣΕ (3 φορές μάλιστα από τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις) και το αποτέλεσμα ήταν ολέθριο.
Πίσω από εύηχες λέξεις κρύβουν τη δυσοίωνη προοπτική για τη μόρφωση, τη ζωή και το μέλλον των παιδιών μας.
Η «αυτονομία» σημαίνει σχολεία «που θα βρίσκουν τα λεφτά μόνα τους», δηλαδή, από επιχειρηματίες-χορηγούς που θα παρεμβαίνουν στο περιεχόμενο της εκπαίδευσης και στον τρόπο λειτουργίας τους. Σημαίνει σχολεία, τάξεις και μαθητές πολλών ταχυτήτων, που ο καθένας «θα τρέχει» ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα της οικογένειας, της σχολικής μονάδας, της γειτονιάς. Σημαίνει εκπαιδευτικούς εσαεί όμηρους των ελαστικών σχέσεων εργασίας, κατάργηση κάθε έννοιας σταθερής και μόνιμης εργασίας και στη δημόσια εκπαίδευση.
Όταν μιλάνε για «δεξιότητες» εννοούν στείρες γνώσεις με ημερομηνία λήξης, απαραίτητες για τον αυριανό φτηνό και πειθήνιο εργαζόμενο, που δεν έχουν καμία σχέση με τη γενική, ολόπλευρη μόρφωση, που είναι ανάγκη να προσφέρει το σχολείο διαμορφώνοντας νέες προσωπικότητες που θα έχουν γνώση του κόσμου, των νόμων της φύσης και της κοινωνίας.
Όταν μιλάνε για «αξιολόγηση» εννοούν έλεγχο των σχολικών μονάδων με κριτήρια «μάνατζμεντ» και κριτήριο την αποδοτικότητά τους σύμφωνα με τα κριτήρια που θα θέτουν οι επιχειρηματίες-χορηγοί για την αύξηση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητάς τους. “Αξιολόγηση” σημαίνει ατομικός έλεγχος των εκπαιδευτικών για το κατά πόσο εφαρμόζουν την αντι-εκπαιδευτική πολιτική.
Κι όμως σήμερα τον 21ο αιώνα το σχολείο που έχουν ανάγκη τα παιδιά μας δε συμβιβάζεται με τη λογική του κόστους, της επιχειρηματικότητας και των χορηγιών στην εκπαίδευση.
Σήμερα υπάρχουν όλες οι επιστημονικές και τεχνολογικές δυνατότητες για ένα σχολείο που θα καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες των παιδιών, που θα παρέχει σε όλα τα παιδιά ολόπλευρη μόρφωση και ομαλή σωματική, νοητική, συναισθηματική, αισθητική, κοινωνική ανάπτυξη. Σήμερα υπάρχουν οι δυνατότητες προκειμένου όλα τα παιδιά να μπορούν απρόσκοπτα να μαθαίνουν να σκέπτονται, να συμβιώνουν αρμονικά, να λειτουργούν ομαδικά, να διεκδικούν, να κάνουν φίλους. Για ένα τέτοιο σχολείο που θα αγκαλιάζει όλα τα παιδιά σε κάθε φάση, από τη νηπιακή ηλικία ως την ενηλικίωση, και θα τους δίνει χωρίς διαχωρισμούς όλα τα εφόδια για την ενήλικη ζωή. Ένα σχολείο δημόσιο και δωρεάν για όλους, με σύγχρονες υποδομές και με το κατάλληλο εκπαιδευτικό, βοηθητικό και επιστημονικό προσωπικό που θα έχει μόνιμη και σταθερή εργασία.
Υπερασπιζόμαστε και στηρίζουμε κάθε εκπαιδευτικό που διώκεται, επειδή συμμετέχει στον αγώνα ενάντια στην αντιεκπαιδευτική κατηγοριοποίηση των σχολείων.
Από το Δ.Σ.
